Ipar-hegora erakusketa ibilbide gisa aurkezten da, lanaren hainbat alderdi elkarrizketan jarriz: marrazkiak, erliebeak, erakusketarien prototipoak eta prozesu-zatiak. Estudioan makila mekanizatuen erabilera ugari daude, eta horien bidez sekuentzia mota desberdinak konformatzen dira. Elkargune eta amaiera, hauskorrak batzuetan, eraikuntza-printzipio gisa erabiltzen dira, eta berez desberdina denaren bidez egituratu daitezke obrak. Modu egituratu baten eta hura osatzen duen errore-marjinaren arteko joko hori konstante bat da piezetan.Artistaren azken aldiko ibilbidean funtsezkoak izan diren zenbait lanez gain, ekoizpen berriak aurkezten dira, batez ere eskala txikiagoko entseguetatik abiatuta garatutako horma-marrazki batzuk. Marrazketaren eta bere eszenaratzearen bidez, artista honen psikerako irekitasun batzuk antzeman daitezke, abstrakzioak artean duen nagusitasunari hain dagozkion erreferenteekin, baita beste mundu batzuei ere. Lan batzuk, agian ez hain ustekabean, rock, surf eta haz-lo-tu-mismx (DIY) azpikultura bisualetarantz grabitatzen ari direla dirudi.

Materialaren zati handi bat urtean zehar hainbat alditan ikusgai jarritako lanetatik dator, hala nola KAMC (Yokohama) egoitzatik No amago res a les butxaques erakusketatik Souvenir aretoan (Bartzelona), Blue Lines erakusketatik Rekalde aretoan (Bilbo), Hypopressive Ethallen (Bartzelona) eta, azkenik, Atoin (Bilbo) egindako Tunela proiekturako diseinatutako mural batzuetatik, mural hauek berariaz URIBITARTE40 aretorako berrargitaratuko dira.

Izenburuaren jatorria

"Ipar-hegora bidaia bat da. Bururatu zitzaidan testuinguruan, olatuek gure kostaldera, iparraldetik hegoaldera, iristeko egiten duten bidaia izango litzateke. Irudi hurbila izateaz gain, sorkuntzaren ezaugarria den bidaia ere aipa dezake, etengabeko intentsitateen behera eta gora baten antzekoa.

Erakusketa 2023tik 2025era bitartean egindako lanetan oinarritzen da. Batzuk — Ipar-Hegora seriea bezala— nire tailerrean eginak, beste batzuk — Construcción Moldeada pieza (Crudo/Avellana) — BilbaoArte Fundazioan. Era berean, URIBITARTE40 aretorako berariaz sortutako horma-irudi batzuk izango ditu, Atoi espazioan egindako instalazio batetik eratorritako diseinuekin, baita Detritus seriea ere, Ethallen ikusgai dagoena."

— Leo Burge

Leo Burge

Leo Burgek (Londres, 1991) EHU (Bilbo) eta KABK (Haga) artean ikasi zuen. Banaka eta Blue Lines-ekin batera (2025) Rekalde Aretoan erakusketak egin ditu, Estructuras Constantes (2023) Jorge López galerian, Metofam (2020) eta Petal (2018) Carreras Múgica galerian, Display Series III (2022) Bulegoa Z/B-n. Erakustaldiak eta egoitzak egin ditu KAMC Yokohama, Halfhouse eta BilbaoArte Fundazioan. Era berean, kolektiboki parte hartu du Koganecho Bazaar (2025), Sonic Fielding (2024) eta Bi Dos Two (2018) bezalako erakusketa eta proiektuetan Azkuna Zentroan; era berean, Gio Bat eta Kalostra (biak 2015ean) proiektu iragankor ospetsuetan parte hartu du. Bere testuak areto eta erakundeetarako argitaratu dira, hala nola Centro Centro, Musac, Racoon Projects eta Eremuak.Bere lanak marrazkia, erliebea, eskultura exentua, idazketa eta horiek agertzen diren espazioak barneratzen ditu. Sarritan, lerro finduak prozesatzen ditu altzairuzko eta karbonozko hagak, zintak eta emaitza gisa agertzen diren testurak edo inprimategiak moztu eta birmoldatzean.

Burgek proiektu baten euskarri/azaleraren alderdia hartzen du hasiera gisa, baita amaiera gisa ere, formak modu enpiriko eta fenomenologikoan aztertuz. Tool seriea eta Empty Form eskultura bezalako lan berriak azpimarra daitezke, biak gorputz eskalarekin eta inguruko espazioarekin lotura estua duten bolumen linealen esplorazio bezala. Blue Lines bere azken erakusketaren protagonista izan den marrazki-errepertorio zabala mantentzen du.

Bere ibilbidean zehar literatura-saiakerak idatzi eta argitaratu ditu, bai bere proiektuetarako, bai artista desberdinekin egindako kolaborazioetarako, erreportaje eta areto-orri gisa.