Marrazkia arterik biluzi eta isilenetakoa da; bereziki gertu dago inkontzientearen bulkada eta aldarteetatik, eta, horregatik, arte bereziki purua eta primitiboa da. Era berean, marrazkiak guztiz hauskorrak dira, argiak eragiten die, eta kontuz manipulatu behar dira; ondorioz, zaila da marrazkiak gordetzea eta bildumatzea, zaila da marrazkiak erakustea. Erakusketako marrazki-bildumari erreparatzea aparteko esperientzia intimoa da.

XIX. mendearen amaieratik aurrera, artista batzuk margotzen zuten moduan marrazten hasi ziren eta ondorioz marrazkiaren izaeraren gaineko ulerkera aldatuz joan zen. Kasu askotan, sormen-prozesuaren barruko katebegi bat da marrazkia, beste lan batzuk egiteko baliagarria; beste zenbait kasutan, berriz, artelana da bere horretan, eta modernitatea nola marrazten den kontatzeko balio du. Hemen aurkezten dugun moduko erakusketei esker, marrazkiek merezi duten lekua jasotzen dute eta, aldi berean, Fundación Mapfreren bilduman dauden egile entzutetsuen lanek gozatzeko aukera ematen digute. Nazioartean lanean aritutako batzuk baino ez izendatzearren, Mariano Fortuny, Juan Gris, Maruja Mallo edo Pablo Picassoren lanak aurkituko ditugu, baita haiek ezagutu zituzten Edgar Degas, Auguste Rodin edo Egon Schiele maisuenak ere.

Hauekin batera, San Telmo Museoak, erakusketa-irizpideekin bat egiten duen aukeraketa bat proposatzen du. Alde batetik, nazioarteko ospea duten artisten lanak bildu dira —besteak beste, Ignacio Zuloaga, José María Sert eta Joaquín Sorolla—; eta, bestetik, euskal artearen historian erreferentzia diren figura batzuen piezak —Aurelio Arteta, Nicolás Lekuona, María Paz Jiménez, Mari Puri Herrero...—.

Komisarioa: Leyre Bozal Chamorro

Antolaketa eta ekoizpena:Fundación Mapfre, San Telmo Museoa.