Abiapuntua 5m² programa izan zen: tailer, egoitza, work in progress eta erakusketa-proiektuaren arteko proposamen hibrido bat. Zas Kulturreko bi kubikuluetan garatu zen, bakoitza bost metro koadrokoa. Hurbiltasuneko sorkuntza-testuinguru batean, baina lan independenteekin, bi artistek gorputzarekin, materiaren eta ingurunearekin lotutako prozesu esperimentalak aktibatu zituzten, espazio txiki batekin elkarrizketa irekiz: espazioak mugatu egiten zuen, baina aukera berriak ere eskaintzen zituen.

Mel Arranzek Exosfera oso, oso handia da izeneko proposamen intimoa aurkeztu zuen, hizkuntzaren mugak, dolua eta galera hurbil batek uzten duen giro emozionala arakatzen zituena. María Sáez Gonzálezek, berriz, Besarkatu nazazu gogor aktibatu zuen: forma zirkularretan, kolorean eta errepikapenean oinarritutako esku-hartzea, kontaktuaren iraunkortasuna behar bezala ulertuta.

Joan den ekainaren 12ko aurkezpen hura ez zen proiektuaren amaiera izan. Aitzitik: zerbait berrirako ate bat izan zen. Ondorengo asteetan, bi artistek lanean jarraitu zuten Zas Kultur-en; ez jada kubikulu bereizietan, baizik eta galeriako espazio nagusia partekatuz. "Obretan irekita" formatuan egin zuten lan, eta horri esker, publikoak muntaketaren, gurutzearen eta elkarrizketaren parte bat jarraitu ahal izan zuen.

Une batez dena betiko lan horren emaitza da. Entzute aktibotik, eguneroko elkarreraginetik eta erabaki partekatuetatik eraikitako erakusketa. Ez da piezen batura soil bat, baizik eta gorputz hibrido bat, bi ahotsetan sortua, egiletzak lausotzen diren obra bat.

Fase berri honetan, esperimentalena atzealdean geratzen da. Hasierako lan-lerroak —Mel-en kasuan galerari lotuta, Mariaren kasuan keinuen zirkulartasunari— hor daude oraindik, baina orain formatu erakusgarriago batean elkarlotzen dira. Emaitza ez da kontzeptu itxi batetik abiatzen, baizik eta elkarbizitza artistiko batek sortutako prozesu irekia.

Erakusketa Zas Kultur-eko erakusleihoan ere egongo da ikusgai, galeriaren barnealdearen eta kaletik ikus daitekeen espazioaren arteko jarraitasuna sortuz. Multzo osoa —aretoa eta erakusleihoa— uztail osoan zehar bisitatu ahal izango da, espazioaren ohiko ordutegian.

Mel Arranz eta María Sáez ez ziren elkar ezagutzen lehenagotik. Baina hilabete eta erdiz elkarrekin aritu dira lanean. Artea izan da bien topagunea. Eta erakusketa hau, zentzu horretan, konfiantza-ekintza bat ere bada: lan partekatua inposatzen ez denean, gertatzen uzten denean, sortzen den horretan sinesteko keinua.