Badira finkatzen uzten ez diren irudiak. Badira beste batzuk poliki-poliki eraikitzen direnak, hariz hari.

Fragmento & Vinculo (Fragmentua & lotura) lanak topaketa bat proposatzen du pertzepzioa prozesu ez-egonkor gisa esploratzen duten bi jardunbideren artean, memoriak, zatikatzeak eta hizkuntzak zeharkatutako prozesu gisa, hain zuzen.

Tatiana Blanquéren obran, irudia osatu gabe agertzen da: ebakidurak, desplazamenduak eta bibrazioak, ikusgai dagoena zirrikitutik berreraikitzera gonbidatzen dutenak.

Francesca Pozaren lanetan, keinua ehungintzarantz lerratzen da: papera bilbe, errepikapen eta jarraitutasun bihurtzen da. Irakurketa ukigarri bihurtzen da, denboran esekia.

Lerroa lantzeko bi modu: eten eta estekatu.

Bi estiloen artean, tentsio-gune bat, non irudia deskonposatu eta zentzua berriro konfiguratzen den.