Hasteko, berriro ere (Pour commencer encore) liburuan Georges Didi-Hubermanek Paul Celanen gonbidapena ekarri du gogora: "Pasa zaitezte... pasa zaitezte...". Pasatzea, dioenez, "urratsa egitea" da, ibiltzea, norberaren "akatsen lerroak" edo desioak jarraitzea, eta, horretarako, botere-lerroak gainditzea. Lekuz aldatzeko gonbidapena, baina baita esleitutako ibilbideetatik ihes egiteko gonbidapena ere.

Pentsamendu honek oihartzun berezia aurkitzen du Lou Chavepayreren lanean. Mugak ez dira saihesten ezta ezabatzen ere: bere lanaren formetan barneratuak dira, baina ez dute inoiz norabidea zehazten. Eskua, eskatzen zaionari ihes egiten diona, begia, eskua iritsi ezin den lekuan marra bat marrazten duena - keinu lekualdatu horietatik espazio bat sortzen da, non bere ibilbidea asmatzen den.

Esperientzia horien arrastoak biltzen ditu Akatsen lerroak erakusketak. Ez noraezean ibiltzearenak, bide bat egiteko modu berezi batenak baizik, topaketen, oztopoen eta aukeren arabera. Askatasun hori ez da muga guztiak gainditzea, baizik eta muga horien barruan norberaren pasabideak aurkitzea.

"Nire lana nire zailtasunek eta mundua ukitzeko desioak markatzen dute. Eta alderantziz. Ukitze horiek arrastoak uzten dituzte, akatsen lerroak, une batez bertakoia izateko aukera ematen didatenak."

— Lou Chavepayre

Lou Chavepayre

1998an jaioa, Lapurdiko Arte Goi Eskolan (ESAPB) eta Pirinioetako Arte eta Diseinu Goi Eskolan graduatua, argazkigintza, eskultura, marrazketa, bideoa eta instalazioa uztartzen dituen praktika garatzen du. Bere lana, besteak beste, Setako (OC) CRAC Occitanhan eta Bordeleko Frac MÉCA-n aurkeztu da. Akatsen lerroak bere lehen bakarkako erakusketa da, gorputza, begirada, arrastoa, desioa, mugagabetasuna eta mugak gurutzatzen diren corpus bat biltzen duena.