Pilar Zubiaurre Agirrezabal (Garai, 1884- Mexiko Hiria, 1970) intelektual, idazle, pianojole eta arte-merkataria izan zen. Aita, Valentín María Zubiaurre, Errege Jauregiko kaperako musikaria izan zenez, Madrilera joan ziren bizitzera Pilar haurra zelarik. Familiako gizonen ospearen itzalean geratu zen, etxeko zutabe izan zen arren. Anaia margolariak, Ramón eta Valentín, gorrak ziren eta arreba oso garrantzitsua izan zen euren bide pertsonal zein artistikoetan. Pilarrek egiten zituen artelanak saltzeko negozioak eta nazioarteko erakusketetan kokatzeko gestioak.

1910-1920-1930 hamarkadetan Madrileko bizitza kulturalaren parte izan zen Pilar Zubiaurre. 98 eta 27ko belaunaldietako artista eta intelektualekin harremanak izan zituen, eta horietako hainbat Sábados de Zubiaurre jaialdian elkartzen zituen, anaien estudioan.

1926an Madrileko Lyceum Club Femeninoren sorreran parte hartu zuen. Europako ereduak hartuz, emakumeen kulturarako eta gogoetarako topagune bat izan zen; batez ere burgesiako emakumeek parte hartzen zuten. Zubiaurre literatura arloko arduraduna izan zen hainbat urtez,hitzaldi zein errezitaldiak antolatu zituelarik.

1938an, gerraren eraginez, Mexikon erbesteratu beharra izan zuen bere senarrarekin -Ricardo Gutierrez, Juan de la Encina bezala ezaguna zen arte kritikaria eta Madrilgo Arte Modernoko zuzendaria- eta Leopoldo umearekin. Mexikon, Euzko Deya aldizkarian Evocaciones artikulu sorta idatzi zuen, herrimina erakutsiz.

1970ean hil zen Mexikon, sorterrian bizitzera etortzeko hegazkina hartu bezperatan. Gerora, familiak Garaira ekarri eta bertako hilerrian dago, Anbotora begira, berak desio zuen bezala.