Hainbeste aldiz handik igaro ondoren, ezin une egokiagoan topatu ziren berriro. Oraingoan ez zioten elkarri ihes egin. Gerta zedin irekita egon ziren. Eta gertatu zen. Asmoa eta afektuak jarri zituzten, ez bakarrik bidean elkar gurutzatzeko, baizik eta benetan bat egiteko. Beste batzuek banatzeko, aurrez aurre jartzeko eta indibidualizatzeko ahalegina egiten duten garai hauetan, berriro elkartzea keinu bat baino gehiago da. Eta elkarretaratze horretara lagunduta joatea, ekintza politiko bat da. Izan ere, estudioan berak inoiz lagunduta margotu ez badu ere, egia esan, ez dugu sekula pintzelkadak bakarrik ematen.

Ariketa indibiduala beti da kolektiboa. Zorionetik, komunitatean. Lagunekin. Gustuak, errereferentziak, bideak eta bizi-esperientziak partekatzen eta gurutzatzen direnekin. Pintatuz adierazteko esperientzian konplizitatea dagoen horiekin. Eta margotzeko ekintzarekin berarekin konplizitatean. Behin eta berriz hiltzen den margolaritza horrekin, itxurazko zentzu faltagatik, suposatutako erabilgarritasun ezagatik, gaur egungo lengoaiekin duen deskonexioagatik. Eta agian, horregatik, hiltzeko ezintasunagatik, ezta hiltzeagatik ere. Eta agian, horregatik, bere boterea, bere egokitasuna, babesleku eta zirrikitu gisa.

Margotzea topaketa, desio eta berrelkartze modu gisa. Multzoak, familiartekoak, adiskidetasunak, uneak, frikzioak, oroitzapenak. Zerbait gertatzen den modu berezi, emozional eta sentsible horretan. Norbanako bakoitza eta gauza bakoitza diren unetik. Izatea-egotea-egitea-sentitzea konjugatuz. Norbere buruarekin, besteekin, ingurunearekin, paisaiarekin. Koadroarekin, koadroekin, koadroak ez diren baina margotzen jarraitzen duten gauzekin.

Margotzea leku berera behin eta berriz leku desberdinetatik itzultzeko modu gisa. Margotzea leku beretik mugitu gabe leku desberdinetara joateko modu gisa. Margotzea arku mugatu bat bizitzeko eta hortik infinitura irekitzeko modu gisa. Margotzea ikertzeko modu gisa. Margotzea autonomiak, interdependentziak eta osagarritasunak sortzeko modu gisa. Margotzea supraposizioak, tangenteak eta deribatuak sortzeko modu gisa. Margotzea forma gisa.

Estudioan. Iltzeak horman. Maketa bat. Horiek ere margotzeko moduak dira. Hainbat konbinazioren arteko aukera batzuk. Ez dago modu bakarra, ezta hoberena ere. Saiatu, bilatu, aurkitu duzula sinetsi. Berriro saiatu. Berdin dela dirudi, baina ez. Berriro elkartzeko ariketa beti da konplexua. Margotzea zerbait errazagoa izateko modu gisa. Margotzea konposatzeko, deskonposatzeko eta berkonposatzeko modu gisa. Topaketak, desioak eta orain, berrelkartzeak.

— Ricardo Antón Troyas