San Telmo Museoak iragarri du Museo Bikoitza esku-hartze programaren hurrengo artista gonbidatua Maddi Barber dela, Hinrich Sachs-ek hala hautatuta.

Honela azaltzen du Sachek bere aukeraketa:

"Azken urte honetan, San Telmo Museoaren bilduma sakon ezagutu dudanez geroztik -atzerrian bizi izan naiz normalean-, museoak hirirako eta Euskadirako duen garrantzia nabarmendu baino ezin dut egin.

Zehazki, Museo Bikoitzako proiektuek aukera ematen diete bisitariei gizartearen egungo autoirudiak, berari buruzko irudiak, nola azaleratzen diren bertatik bertara esperimentatzeko. Irudi horiek jatorrizko lanen, narrazioen, gertakarien, diagramen eta beste irudikapen batzuen kondentsazioa dira, guk orientatzeko eta berresteko kontsultatutakoak. San Telmoko erakusketek argi erakusten duten bezala: artea, artisautza eta politika elkar gurutzatzen dira.

San Telmoko esparruan lan zehatz bezain aparta sortuko duela agintzen duen artista bat izendatzea arreta eskatzen duen zeregina da. Beraz, kontu handiz aztertu ondoren, atsegin handiz proposatzen dut Maddi Barber zinemagile eta artista rol hau hartzeko!

2018an egin zituen lehen urrats nazionalak eta nazioartekoak, eta, geroztik, Barberrek aitorpena irabazi du zinema-komunitatearen eta bideoarteko adituen artean. Baina bere narrazio zinematografikoek hasieratik eduki dituzte audientzia handiek ikusteko moduko istorio pertsonal, enpatiko eta liluragarri baten osagai guztiak.

Bere lehen lanetako batean, museo britainiar bateko biltegi baten sakonean sartzen da. Hala ere, San Telmo Museoaren bilduma esploratzeko aldez aurretik prestatzen duena ez da hori, baizik eta bere kamera, muntaia eta soinua oinarrizko harremanekiko sentsibilitate berezia erakusteko erabiltzen dituen modua. Bereziki denbora luzeegian zaindu ez direnak: ingurumenarekiko, paisaiarekiko, lurrarekiko harremanetatik hasi eta larruazalpearen sakoneraraino. 592 metroz goiti, Urpean Lurra eta Gorria filmetan agertzen den interkonexioak Donna Harawayren "ezagutza kokatuaren" kontzeptua eta lurraren "arazoarekin jarraitzeko" egin berri duen deia gogorarazten ditu. Barberren lanak oroimen-irudiak sortzen ditu sentikortasunetik.

Ziur nago, testuinguruari jartzen dion arreta berezia medio, altxor ezkutuak eta puntu itsuak aurkituko dituela San Telmo Museoan. Bere proiektua 2024an ezagutzeko irrikaz egongo gara".

Maddi Barber

Maddi Barber (Artzibar, Nafarroa, 1988). Bere lan zinematografiko berrienak (Paraiso, Gorria, Urpean Lurra, 592 metroz goiti) jaio zen Pirinio aurreko lurraldeari estu lotuta daude. Etnografia esperimentalaren ikuspegitik, bere filmek interesa erakusten dute oroimenaren, lurraldearen, azpiegituraren, ekologiaren eta gizakien eta naturaren arteko zaintza-etikaren arteko harremanean. Maddik ikus-entzunezko komunikazioa ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatean eta ikusizko antropologiako master bat egin zuen Manchesterreko Unibertsitatean. Iruñea eta Baiona artean bizi eta lan egiten du, ESAPBko (École Supérieure d 'Art Pays Basque) irakaslea delarik.

Bere lana jaialdi hauetan erakutsi da, besteak beste: Visions du Réel (Nyon), Donostia (Zabaltegi), Curtocircuito (Santiago), FidMarseille (Marseille), Open City (Londres), Reykjavik Film Festival (Reykjavik), Documenta Madrid (Madril), Black Canvas (Mexiko Hiria), FIDOCS (Santiago de Chile), Ji.hlava (Jihlava), Porto Post Doc (Porto) eta Festival de Las Palmas (Las Palmas).

2019an Pirenaika ekoiztetxea sortu zuen, eta haren hainbat film ekoitzi ditu, baita hurbileko artista eta zinemagileenak ere, hala nola Gerard Ortín, Ainhoa Gutiérrez eta Irati Gorostidi. Era berean, Pulpa artisten taldeko kide da, eta La zurda sorkuntza garaikideko eta pentsamendu kritikoko gune autogestionatua jarri du abian Iruñean. Une honetan Tabakalerako Ikusmira Berriak egoitzan parte hartzen ari da, Claros de Bosque fikziozko film luzea garatzen.

Museo Bikoitza programa

2018an jarri zuen martxan San Telmo Museoak Museo Bikoitza programa, Asier Mendizabalen ideia batetik abiatuta. Aldizkako esku-hartzeen programa bat da urtero gonbidatutako artista batek egiten duena, eta museoarekin lotuta lan egiten du artista horrek proiektu berri baten produkzioan. Lan horren emaitza denbora batez egoten da erakusketa programaren barruan, eta azkenik museoaren arte bildumari gehitzen zaio, egungo une bakoitza San Telmoko bildumaren ondarera eta kontakizunera gehitzeko premia adieraziz, premia hori ordeztu gabe, betiere.

Programa honen metodologiaren arabera, artista bakoitzak, gutxi gorabehera 6 hilabete ditu ikerketarako eta proposamena aurkezteko, eta beste horrenbeste proiektua gauzatzeko. Amaitutako proiektua museoan instalatzen da, egungo ibilbide museografikoaren barruan edo adostutako gune batean, eta proiektua jendaurrean erakusten den urtean, hurrengo edizioko artista hautatu eta lan koordinazioaren konpromisoak bere gain hartzen ditu gonbidatutako pertsonak. Proiektuaren erakustaldi publikoa amaitutakoan, museoaren bilduman txertatzen da produzitutako obra.

Asier Mendizabalek, proiektuaren ideiaren sortzaileak gonbidatu zuen lehen artista, Ibon Aranberri. Aranberrik lekukoa Erlea Maneros Zabalari eman zion eta honek Jose Mari Zabalari. Zabalaren ondoren Iratxe Jaio eta Klaas van Gorkum aritu ziren lanean Museo Bikoitza programan Hinrich Sachs izendatu zuten ondoren, azken urtean lanean aritu dena. Urriaren amaieran aurkeztuko dugu San Telmon lan honen emaitza.