Larunbat honetan, abenduak 16, Joan Fontcuberta argazkilariak Dinosaurios lana aurkeztuko du San Telmo Museoan, Fotografía: de la alquimia a los algoritmos (Argazkia: alkimiatik algoritmoetara) izeneko hitzaldian. Saioa museoak Gabriela Cendoya Bergareche Collectionekin batera argazki-liburuen bilduma eta formatu artistiko hau ezagutzera emateko antolatzen duen programazioaren barruan kokatzen da. Gainera, oraingo honetan, hitzaldia Garuna (k) erakusketaren programazioaren barruan ere badago.

Aurkezpena 12:00etan izango da, gazteleraz, museoko areto nagusian, sarrera librearekin lekua bete arte.

Dinosaurios-ek Fontcubertak urteetan zehar egin dituen dinosauroen zuri-beltzeko argazki sorta bat aurkezten du, DALL-E programarekin Adimen Artifizialaren bidez sortutako beste batzuekin batera. Liburua klingon hizkuntzan idatzita dago.

Klingoniera hizkuntza eraikia eta artistikoa da, Marc Okrandek Paramount Pictures estudioetarako garatu zuen klingon arrazako herri hizkuntza gisa Star Trekeko unibertsoan.

Liburuaren jatorrizko izenburua HeghDI 'vem ghaH, tu' lu 'Dinosaur da, eta euskaraz Esnatu zenean, dinosauroa oraindik han zegoen esan nahi du. Dokumentu honek agerian uzten ditu klingonek Lurra okupatzeko dituzten plan ezezagunak, euren maskotek lagunduta, zeinak ingeniaritza genetikoaren bidez eraldatuta, suntsipen handiko arma bihurtzen diren.

Déjà-vu, Pilar Rosado eta Joan Fontcubertarena, Garuna(k) erakusketan

Hitzaldiaz gain, Fontcubertak San Telmo Museoan ostiral honetan aurkeztuko duen Garuna(k) erakusketan parte hartuko du Pilar Rosadorekin batera sortutako Déjà-vu instalazioarekin. Erakusketa larunbatetik, abenduaren 16tik, aurrera egongo da publikoarentzako zabalik.

Garuna(k) erakusketak hainbat eremutatik aztertzen ditu organu honek historian zehar izan dituen misterioak. Material historiko, zientifiko eta artistikoaren bidez, erakusketak esperientzia kontzienteaz dugun ulermena zalantzan jartzen du. Arteak, zientziak eta filosofiak historian zehar organo liluragarri hori nola aztertu eta irudikatu duten aztertzen du.

Testuinguru horretan, Joan Fontcuberta eta Pilar Rosadoren lanak orainaldiko irudiei buruz hausnarketa egitera eta irudi horiek gure gizartean duten papera birpentsatzera gonbidatzen gaitu, izan ere, egungo paradigmak ikusizko mundu bat aurkezten du, non adimen artifizialek sortutako irudiekin batera bizi garen.

Joan Fontcuberta (Bartzelona, 1955)

Joan Fontcuberta nazioartean proiekzio handiena duten argazkilari katalanetako bat da. Argazki-irudiaren teoriko gisa eta argazki-editore gisa ere aritzen da. Bere lan teoriko zein fotografikoek zalantzan jartzen dute argazki-irudiari suposatzen zaion egia.

Bere ekoizpen artistikoa, multifazetikoa, irudiaren egiantzekotasunaren eta mundu erreala irudikatzeko eta ordezteko duen gaitasunaren ingurukoa da. Argazkigintzaren funtzio soziala, irudiaren erabilera publikoa eta informazioaren intoxikazioa interesatzen zaizkio. Bere lan asko ikuslearen ilusioa pizten duten parodia gisa artikulatzen dira, eta sineskortasunaren arriskuez eta informazioaren eta ezagutzaren transmisio publikoan eragiten duten mekanismo faltsuez ohartarazten dute.

Bere testu teorikoen artean nabarmentzekoak dira: Estética fotográfica (Gustavo Gili, 1982), El beso de Judas. Fotografía y verdad (Gustavo Gili, 1997), Ciencia y fricción: fotografía, naturaleza y artificio (Mestizo, 1998) y La cámara de Pandora (Gustavo Gili, 2010).

Jaso dituen sari ugarien artean azpimarratzekoak dira Argazkilaritza Sari Nazionala, Espainiako Kultura Ministerioak ematen duena, 1998an; Hasselblad argazkilaritza sari internazional entzutetsua 2013an, eta Sorbona Paris VIII unibertsitateko Honoris Causa Doktore izendapena 2020an.

Bizitza argazkilaritzari eskaini dio sortzaile, kritikari, irakasle, historialari eta erakusketen komisario gisa eta besteak beste honako hau baieztatzen du: "argazkigintza hizkuntza bat da eta hizkuntza oro fikzio bat da, beti gezurra esaten du; argazkilariaren etika oinarrizkoa da irudi hori nola erabiltzen duen ikusteko". Haren arabera, errealitatearen edozein eraikuntzak interpretazioa eskatzen du eta aurka egin dakioke; argazkigintzak ikusteko filosofia bat dakar, mundua ulertzeko modu bat.