María Paz Jiménez Valladoliden jaio arren, Donostian bizi izan zen 6 urte bete zituenetik. 1936an Buenos Airesera joan zen, eta hantxe ekin zion bere karrera artistikoari. 1948an Parisera egin zuen bidaia bati esker arte abangoardista frantsesarekin jarri zen harremanetan.

Jakin-minez eta esperimentaziorako zabalik bizi zen eta etengabeko harremana izan zuen Donostiako giro artistiko eta kulturalarekin. Hainbat erakusketa, topaketa eta solasalditan hartu zuen parte beste artista askorekin, hala nola, Chillida, Oteiza, Ruiz Balerdi, Sistiaga edo Celayarekin.

Jiménezek formekin eta koloreekin esperimentatu zuen. Artea bizitzeko zeukan modu berezia oinarri eta, estilo propioarekin, bere ibilbide artistikoak hainbat estilotan sakon lan egitera eraman zuen, bere lanean nabarmentzen diren bi elementu uztarturik: intimismoa eta subjektibotasuna. San Telmo Museoak haren obraren lagin garrantzitsua dauka.

Ikusgai jarritako Jiménezen bi lanak

Adolescencia (Ca 1948), olioa mihise gainean, 92x73 cm.

Fantasia surrealistaren garaia atzean utzita, Jiménezek nerabeen irudiz jantzi zituen koadroak; gehienetan emakumezkoak ziren eta jolasean edo paseoan pintatzen zituen orban kromatiko handien gainean. Irudi errazak ziren, sarri naive kutsuarekin, pintura goxo eta baikorrak.

Pintura (1960-1962), olioa mihise gainean, 97x130 cm.

Hainbatetan izan zen Parisen eta 1956an egindako bidaia batetik bueltan, hala aitortu zuen Jiménezek: "arte abstraktuarekin liluratzen hasita nago". Garai hartan ekin zion materialetan oinarritutako informalismoari; pintura plastikoak eta hondarrak erabiltzen hasi zen, ukitzeko moduko erliebe zimurtsu eta adierazgarriak egiten.

Egun museoan ikusgai dagoen Elkarrizketa bat: Chillida eta arteak. 1950-1970 erakusketaren ere María Paz Jiménezen beste bi lan daude.