Zakariasen ikuskariak Tenpuluan (1633) luzaroan tailerreko kopia huts edo ikasle baten obra gisa hartu izanagatik Rembrandten lanen multzotik kanpo utzia izan da. Baina gaur egun berriro aitortu zaio egiletza.

Margolana 1961ean publikoaren bistatik desagertu zen, P. de Boer merkatariaren bitartez bildumagile pribatu bati saldu zitzaionean. Obrak Itun Berriko eszena bibliko bat irudikatzen du, San Lukasen Ebanjeliotik hartua. Momentu zehatza erakusten du: Zakarias apaiz nagusiari Gabriel goiaingerua ustekabean agertzen zaionekoa. Jainkozko mezulariak iragartzen dio emazteak, Elisabetek, eta biek —adin oso aurreratua izan arren— seme bat izango dutela: Joan Bataiatzailea.

Rijksmuseumeko zuzendari nagusi Taco Dibbitsek azaldu duenez, duela urte batzuk bikote anonimo bat museoarekin harremanetan sartu zen, aitarengandik jasotako margolan bat heredatu ondoren; haien esanetan, itxura xumeko obra bat zen. Bi urtez egindako azterketak amaiera eman dio hirurogeita sei urteko bazterketari. 1969an, Horst Gerson arte-historialari alemaniarrak egiletza baztertua zuen, bere epaia bereizmen txikiko zuri-beltzeko argazkien azterketan oinarrituta, panela zuzenean aztertu gabe. Gainera, margolanaren egoerak berak —"belu gris" batek (oso oxidatutako berniza) estalia— hasierako koloreen sakontasuna ezkutatzen zuen.

Denbora horretan, obra Rembrandten garaikide edo ikasleei egotzi zitzaien, hala nola Herbehereetako Urrezko Mendeko bi margolariri: Salomon Koninck eta Jan Lievens. Schwerinen (Alemania) gordetzen den bertsioa, bidegabeki, jatorrizkotzat jo zen. Gaur egungo analisiek erakusten dute, ordea, tailerreko kopia dela.

Dendrokronologiak —egurraren datazio-metodo batek— baieztatu du bi haritz-panelak Lituaniatik datozela. Egurra 1625 eta 1640 artean tailerrean erabiltzeko moduan zegoela identifikatu da, eta horrek baliozkotu egiten du obran agertzen den 1633ko data. Espektroskopiak 1630eko hamarkadako paleta tipikoa agerian utzi du: berun-zuria, okrea, hezur-beltza eta berun-eztainu-horia. Euskarriaren prestaketa ere Rembrandten ohiturekin bat dator: klarion-oinarri bat, gainean marroi argiko imprimatura batekin estalia. Azkenik, azterketa mikroskopiko eta infragorriek baieztatu dute "Rembrandt f. 1633" inskripzioa pintura freskoan bertan egin zela, eta, beraz, pinturaren geruza guztiz lehortu aurretik idatzia dela.

Horrela, Zakariasen ikuskariak Tenpuluan bilduma nazionalera gehitzen den Rembrandten 25. obra autografoa bihurtu da. Tailerreko ekoizpen xume batetik —milaka eurotan baloratua— egilearen maisulan baten estatusera igaro da, eta gaur egun bere balioa hamarnaka milioi eurotan zenbatzen da.

Ikerketa honen ondorioak "New Directions in Rembrandt Research" nazioarteko sinposioan aurkeztuko dira 2026ko martxoaren 24an. Taco Dibbitsek azpimarratu duen bezala, Rembrandt ezezagun bat aurkitzea lasto-pilo batean orratz bat bilatzea bezalakoa da. Lana epe luzerako maileguan utzi diote Rijksmuseumari, eta gaurtik aurrera museoko bildumetan ikusgai dago.

JdA-ko jatorrizko bertsiotik itzulia.