Laster aurkeztuko da berriz herritarren aurrean, Bonnat-Helleu Museoa berriz irekiko denean, eta XIX. mendearen hasierako Europako arteari eskainitako areto nagusian izango da ikusgai. Aretoko beste maisulan handi batzuekin batera, Ingresek elkarrizketa estilistikoa izango du Francisco de Goyarekin eta arte britainiarraren ordezkari nabarmenekin: Thomas Lawrence, Joshua Reynolds eta John Constable, besteak beste.

Jean-Auguste-Dominique Ingres eta Bainularia

Ingres Montalbanen (Okzitania) jaio zen eta bertan jaso zituen artearen oinarriak. Ondoren, Jacques-Louis David izan zuen maisu Parisen. 1801ean, Erromako Sari Nagusi ospetsua irabazi zuen, eta horri esker Italiara joateko aukera izan zuen, Frantziako Akademian (Villa Médicis) hiru urtez prestatzeko. Hala ere, XIX. mendearen lehen urteetako gorabehera politiko eta finantzarioek eraginda, ez zuen 1806ko iraila arte Erroma joaterik izan.

Baionako Bainularia artistak Italiara iritsi ondoren sortu zituen lehen obren artean dago, 1806ko irailetik 1807ko hasierara bitartean margotua. Lan honek Italia aurkitu berriaren aurrean Ingresek bizi zuen lilura estetikoa islatzen du. Litekeena da obra hau sortzerakoan Ingresek Leonardo da Vinciren Mona Lisa buruan izatea, antzekotasun nabarmenak baititu formatuan, enkoadraketan eta atzealdeko paisaiaren tratamenduan.

Obra hau Léon Bonnat margolari baionarraren bildumara iritsi zen XIX. mendearen amaieran. Bonnatek interes berezia erakutsi zuen Ingresen lanekiko, eta horren lekuko dira gaur egun Bonnat-Helleu Museoan gordetzen diren ehun bat marrazki eta hamar pintura bikain. 1922an, Bonnatek bere bilduma osoa Frantziar Estatuko Museoen sareari utzi zion, baldintza bakar batekin: Baionan egon behar zuten erakusgai. Gaur egun, Bainularia obra Louvre museotik utzitako 3.000 piezetako bat da, baina era berean, Bonnat-Helleu Museoko erakusketako pieza esanguratsuena eta publikoaren artean gehien estimatua da. Ingresen "bainularien" lehen irudikapena izanik, obraren harrera beroa izan zen, eta ildo horretako beste maisulan ezagunetan izango du jarraipena: Valpinçongo Bainularia, Odalisko Handia edo Bainu Turkoa, guztiak Louvre museoan daudenak.

Zaharberritze zorrotz baten fruitua

Obrak premiazkoa zuen zaharberritzea, bereziki margolanaren azaleko geruzan eta markoan. Barniz zaharkituak lanaren kolorea okertu eta irakurketa zaildu zuen, eta urre koloreko markoak distira galdua zuen. Bonaccini taldeko zaharberritzaileek esku hartu zuten C2RMF-n (Frantziako Museoen Ikerketa eta Zaharberritze Zentroa, Versailles-eko tailerretan), eta haien lan zehatzari esker, obraren sakontasun eta ñabardurak berreskuratu ahal izan dira. Bereziki nabarmentzekoa da kolore originalen freskotasuna eta Ingresek maisutasunez erabilitako pintzelkada zehatza: Raffaello edo Leonardoren eragina nabarmen antzeman daiteke. Markoa ere berriz distiratsu aurkezten da, bere jatorrizko edertasuna berreskuratuz.

Zaharberritze-proiektu handinahia: museoa berriz distiratsu

Baionako Udala eta Bonnat-Helleu Museoa, Frantziako Estatuko Kultura Ministerioaren DRAC erakundearen babesarekin, ibilbide iraunkorrean erakutsiko diren 1.300 artelan zaharberritzeko lan erraldoi batean ari dira buru-belarri. 400 pintura baino gehiagoren zaharberritze-kanpainak 2022ko martxoan hasi ziren, C2RMFren tailer publikoetan (Versailles eta Paris), CICRPn (Marselha), Niort Aglomerazioko tailerretan, eta baita Baionako museoan bertan ere. Proiektu honek Baionako kultur ondarearen berrindartze nabarmena ekarriko du, museoa berriro irekitzean ikusgai izango diren obra guztien edertasuna eta kalitatea berreskuratuz.